در كتاب معارف كندى : دريافتن درستى و استوارى با كوشش و تلاش بدست آيد . از صولى روايت است كه : اگر خردهاى تابان و اخلاق پسنديدهء آن نبود ميان آدمى و حيوان برترى نمايان نبود و چهارپا از آدمى جدا نبود . اقليمون گفته : بىتدبيرى ويرانى آورد . از ديگرى : هر كس پيش از اعتماد به يارى او را نيازموده و اعتمادش پيش از همدمى نباشد دوستيش پشيمانى بار آورد . از بزرگمهر : چون مردى وعدهء احسان خود را انجام دهد بافضل جود راستى را هم به كف آورد . از بطليموس : هر كه بخشش تو را پذيرد در نيكوكارى و كرم به تو يارى كرده . از بقراط : اگر مردى به تو امكان داد تا احسانت را نزد او نهى نيكى او به تو برابر نيكى تو است به او ، و اگر از گرفتارى خود تو را آگاه كرد و از ترسى كه توانى رفع كنى و با جان خود او را يارى ندهى در دوستى با او كوتاه آمده باشى و اگر به بخيلان جز بدبينى آنان به خدا درنگيرد همان هم بدبختى كلانيست . از خسرو انوشيروان : پادشاهى با دين بماند و دين بپادشاهى نيرو گيرد ، سختى خشم منطق را واگيرد و مايهء دليل را بر كند . از ارسطو : هر كه سپر خموشى بردارد از شر هر آنچه زبانها آرند محفوظ ماند ، سخن بنده است تا صاحبش آن را نگفته و چونش گفت از دست او بدر رفته . از اقليمون : دست آورد خموشى بزرگتر است از دست آورد سخن و پشيمانى از سخن بزرگتر از پشيمانى از خموشى است . از دوفس : در بيشتر جاها خموشى از سخن سودمندتر است و در كمتر جاها است كه سخن از خموشى سودمندتر است .